این دومین بار بود که میزبانی
جام جهانی به مکزیک می رسید. البته اول قرار بر این نبود که این کشور مجددا میزبان شود، چون کلمبیا گزینه اول بود. این تصمیم را فیفا در سال 1974 گرفت. کلمبیا آن زمان وضعیت اقتصادی قابل توجهی نداشت، پس میزبانی به مکزیک رسید. 8 ماه پیش از شروع بازیها، زلزله ای پایتخت این کشور، یعنی مکزیکوسیتی را لرزاند، اما این باعث نشد جام برگزار نشود.
در این جام نیز مانند جام پیش 24 تیم حضور داشتند. کلا 212 تیم در مرحله راه یابی شرکت کرده بودند. هلند از رسیدن به مراحل پایانی بازمانده بود. عراق، کانادا و دانمارک اولین حضور خود را تجربه می کردند. راهیابی کانادا بدین خاطر بود که مکزیک بدلیل میزبانی احتیاج به گذر از مسیر راه یابی نداشت، پس کانادا به عنوان نماینده آمریکای شمالی و مرکزی معرفی شد.
بازهم سيستم بازيها تغيير کرده بود، 24 تيم به 6 گروه چهار تيمی تقسيم می شدند که تیمهای اول و دوم هر گروه، به علاوه چهار تیم سوم که بیشترین امتیاز را نسبت به تیمهای سوم دیگر کسب کرده بودند به مرحله بعدی می رفتند. 16 تيم صعود کرده در مرحله يک هشتم نهايی که برای نخستين بار در تاريخ جام جهانی برگزار می شد، مقابل هم قرار گرفتند.
در این جام ستارگانی بی نظیر که عمدتا از جام 82 باقی مانده بودند حضور داشتند. اما “دیه گو آرماندو مارادونا” از آرژانتین در این دوره یک فوق ستاره بود. خیلی ها معتقدند این بازیکن 26 ساله که کاپیتان آرژانتین هم بود، باعث افتخارات آرژانتین در این جام شد.
بازهم شروع دوره اول بازیها، شگفتی سازان جام خود را نشان دادند. دانمارک که اولین حضورش در جام را تجربه می کرد توانست با شکست دادن تمامی همگروهیان خود (آلمان غربی، اروگوئه و اسکاتلند) به عنوان سرگروه به دور بعد صعود کند. مراکش نيز با لهستان و انگلستان مساوی کرد و پرتغال را برد تا صدرنشين گروهش شود.
در مرحله يک هشتم نهايی تيمهای برزيل، آرژانتين، آلمان غربی، مکزيک، اسپانيا، انگلستان، فرانسه، بلژيک با شکست دادن حريفان شان به مرحله يک چهارم نهايی صعود کردند.
در یک چهارم نهایی، فرانسه و برزيل در يکی از مهيج ترين بازيهای تاريخ
فوتبال مقابل هم قرار گرفتند. برزيل ستارگانی چون “زيکو”، “سوکراتس”، “کاره کا” و “مولر” را در اختيار داشت و از آن طرف فرانسه با بازيکنانی چون “ميشل پلاتينی”، “ژان تيگانا”، “لويی فرناندز” به ميدان رفت.
بازی در 90 دقيقه قانونی با گلهای “کاره کا” و “پلاتينی” با تساوی 1-1 تمام شد. در وقت اضافه نیز برنده مشخص نشد و بازی به ضربات پنالتی کشیده شد.در ضربات پنالتی فرانسه برنده شد و توانست به نیمه نهایی برود.
در مسابقه ديگر از همين مرحله آرژانتين و انگلستان مقابل هم قرار گرفتند. اين بازی با دوگل “مارادونا” به سود آرژانتين پايان يافت؛ دو گلی که هرکدام در نوع خود پديده ای در جام جهانی محسوب می شود. گل نخست را “مارادونا” پس از گذر از 8 بازيکن انگليسی به ثمر رساند و سه دقيقه بعد نخستين گل آرژانتين پس از اينکه توپی روی سر مارادونا فرستاده شد بدست آمد. بازيکنان انگليسی معتقد بودند که مارادونا اين گل را با ضربه دستش به ثمر اما داور چنین اعتقادی نداشت.
سالها بعد مارادونا که مدتها اين ادعا را رد می کرد، اعتراف کرد که اين توپ را با دستش زده، اما مدعی شد که اين “دست خدا” بوده که آن ضربه را به گل تبديل کرده است. سه دقيقه بعد از اين گل، مارادونا پس از گذر از 8 بازيکن انگليسی گلی ديگری به ثمر رساند و آرژانتين به نيمه نهايی صعود کرد.
آلمان غربی نیز مکزيک و بلژيک، اسپانيا را شکست داد که نتيجه پايانی هر دو بازی در ضربات پنالتی مشخص شد.
در نيمه نهايی فرانسه از آلمان غربی شکست خورد آرژانتين نیز بلژيک را برد تا بدین صورت بازی پایانی بین تیمهای آرژانتین و آلمان غربی انجام شود.
در بازی رده بندی فرانسه 4-2 بلژیک را شکست داد و سوم شد.
فینال
بازی بین آلمان غربی و آرژانتین در ورزشگاه “آزتک” برگزار شد. از این بازی 114 هزار و 600 نفر در ورزشگاه از بازی دیدن می کردند. این بازی را می توان یکی از پرنوسان ترین فینالهای جام جهانی نام برد. آرژانتین نیمه اول با زدن یک گل (در دقیقه 23) بازی را تحت کنترل خود گرفت. ده دقیقه پس از آغاز نیمه دوم، آرژانتین توسط “والدانو” گل دوم خود را وارد دروازه آلمانی ها کرد. همه فکر می کردند کار بازی برای آلمان تمام شده تا اینکه “رومنیگه” در دقیقه 74 و “فولر” در دقیقه 80 دو گل برای آلمان وارد دروازه آرژانتین کردند. ولی سه دقیقه بعد “بوروچاگا” گلی برای آرژانتین زد و به سبب همین گل، آرژانتین برای بار دوم جام جهانی را به خانه برد.
در این دوره از بازی ها، “دیگو مارادونا” از سوی
فیفا به عنوان برترين بازيکن جام برگزیده شد.
گلزنان برتر
گری لینه کر (انگلستان) – 6 گل
تیمهای شرکت کننده
الجزایر، آرژانتین، بلژیک، برزیل، بلغارستان، کانادا، دانمارک، انگلستان، فرانسه، مجارستان، عراق، ایتالیا، مکزیک، مراکش، ایرلند شمالی، پاراگوئه، لهستان، پرتغال، اسکاتلند، کره جنوبی، شوروی، اسپانیا، آلمان غربی، اروگوئه